Versie 86: het balkon

Zucht...
Daar zat 'ie weer hoor, beetje zielig, semi-serieus kijkend, maar vooral heel moeilijk ook. Want och och, het valt toch ook allemaal niet mee he, om Joran van der Sloot te zijn. Ten onrechte beschuldigd van betrokkenheid bij de dood van miss Holloway, want hij kon er echt niks aan doen en alles.
En daar was 'ie weer. Nu met z'n vriend Jaap. Of je iemand die een tijd in de Gouden Kooi heeft doorgebracht uberhaupt serieus moet nemen, laat ik even in het midden, maargoed, daar was het: een spiksplinternieuwe verklaring.
Want lieve mensen, let op: ze is van het balkon gevallen. Ja, natuurlijk, van het balkon. Met cocaine op. Ja! Dat we daar nog niet aan gedacht hadden.

Het is toch wat, denk ik dan bij mezelf. Zo'n jongen, die keer op keer met een andere verklaring op de proppen komt. Laat hem een vertrouwensband opbouwen met iemand, maakt eigenlijk niet uit of die nou Jaap of Patrick heet, en huppekee, hij schudt zo een nieuwe verklaring uit z'n mouw. Zet 'm in een talkshow, maakt eigenlijk niet uit of dat nou een Amerikaanse of Nederlandse is, en hatsjiekidee, weer een nieuw verhaal.

Gelukkig zijn er op Aruba nog mensen die er voor gestudeerd hebben, die elke keer nog steeds zo gek zijn om de verzinsels van Joran na te trekken, en die de boel dan weer kunnen ontkrachten. Want nee, het balkonverhaal blijkt ook niet echt te kloppen.

Ik heb een idee. Gek idee misschien hoor, maar zullen we hem gewoon niet meer aan het woord laten? Elk interview in elk tv-programma is teveel eer voor Joran. Maargoed, dat vind ik dan...