Het werd een heerlijk ritje langs pittoreske Brabantse dorpen. Waar Schotse Hooglanders graasden in de zon, het gras op deze tweede Pinksterdag groener leek dan ooit en waar op elke markt de terrassen bomvol zaten.
Het terras van de Croyse Hoeve, tussen Aarle-Rixtel en Stiphout, lonkte naar ons. En dus lieten we Daf even rusten en schoven wij aan voor cola en tosti’s. Met schilderachtig uitzicht op Kasteel Croy.
Over de smalle weg die voor de hoeve langsloopt, passeerden opvallend veel dikke auto’s met paardentrailers. Meestal met paard (in de trailer dan). Ook de vrouw en haar twee mannelijke vrienden aan het tafeltje naast ons (al behoorlijk op leeftijd, lekker aan een Croys biertje en vrolijk aan de babbel), merkten het paardenvervoer al snel op.
“Ja, zie je, daar heb je d’r weer een!”, zei de vrouw terwijl ze zo’n auto-paardentrailercombinatie nakeek.
“Kijk en er zit er ook weer eentje in, zo’n paard.”
“Hmm, ja, tja”, reageerde man 1.
“Weet je wat het natuurlijk is, die paarden moeten ook wel eens uitgelaten worden”, concludeerde de vrouw.
“Ja, net als wij!”, reageerde man 2 gevat. Hij moest er zelf hard om lachen.
“Zeker nu, die beesten hebben de hele winter binnen gestaan. Die moeten d’r uit”, vervolgde de vrouw.
“Er zal hier wel een uitloopveld zijn. Daar worden ze uitgelaten.” De vrouw wist het zeker.
“Hmm, tja, ja”, besloot man 1.
Man 2 glimlachte en nam nog een slokje van zijn drankje.
Wij ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten